โจโฉ : เจ้าจะปกครองบ้านเมืองแบบไหน ?
โจผี : เราควรจะส่งเสริมขุนนางที่ซื่
โจโฉ : ผิด ...เราไม่ควรส่งเสริมขุนนางที่
โจผี : อ้าว ...ทำไมล่ะ ?
โจโฉ : ขุนนางตงฉิน จะทำลายเรา ความชื่อสัตย์ จะทำให้ประชาชนรักเขา วันหนึ่งเขาจะเป็นอันตรายกั
โจผี : อ้าวงั้นข้า ...ควรทำอย่างไร ?
โจโฉ : เราต้องส่งเสริมขุนนาง "กังฉิน" ไม่ใช่ "ตงฉิน"
ให้อำนาจ "กังฉิน" ดูแลบ้านเมือง
โจผี : เลี้ยงเขาให้ดี ...ให้เงินทองใช้ ?
โจโฉ : ผิด ...จงอย่าเลี้ยงให้มัน "อิ่ม" เสืออิ่มจะไม่กัด ...ให้เงินมันน้อยๆ กังฉินกินไม่พอ มันก็จะเอาอำนาจที่เราให้มัน ไปหาประโยชน์จากประชาชน
เมื่อกังฉินใช้อำนาจเราหากิน มันก็จะปกป้องเรา ...เราจะปลอดภัย เท่านั้นยังไม่พอ กังฉินจะมีความผิด เป็นชนักติดหลัง
กังฉินคนไหนทรยศ เราก็ใช้ข้อหาที่มันฉ้อราษฎร์บั
โจผี : แต่ทำอย่างนั้นไปนานๆ ประชาชนที่เดือดร้อนมากขึ้นๆ จะไม่ลุกมาโค่นล้มเราหรือ ?
โจโฉ : อย่ากลัวไปเลย
...การเลี้ยงกังฉิน มีวิธีการ
1. จงอย่าเลี้ยงให้อิ่ม และ
2. จงอย่าเลี้ยงให้สามัคคี...
โจผี : อย่าเลี้ยงให้สามัคคี ทำอย่างไร ?
โจโฉ : จงให้อำนาจแก่คนที่ไม่
โจผี : ทำแบบนั้น จะได้อะไร ?
โจโฉ : ได้กังฉิน ไว้ปราบกังฉิน
...เมื่อกังฉินที่ปกครองเมื
เมื่อโค่นสำเร็จ ...ประชาชนก็จะ แซ่ซ้อง สรรเสริญเรา ...รักเรา ด้วยแรงนิยมที่ไล่กังฉินเก่าให้
ส่วนกังฉินใหม่นั้น ก็จะช่วยเราปกครองอย่างสงบ เข้าที่เข้าทางต่อไปได้อี
และ เมื่อถึงเวลา ...เราก็ทำแบบเดิมอีกไปเรื่อยๆ
วิธีนี้...เราก็จะอยู่ได้ตลอดไป
...เข้าใจหรือยัง ?
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น